Sonety krymskie
Adam Mickiewicz
- Te zamki, połamane zwaliska bez ładu,
- Zdobiły cię i strzegły, o niewdzięczny Krymie!
- Dzisiaj sterczą na górach jak czaszki olbrzymie,
- W nich gad mieszka lub człowiek podlejszy od gadu.
- Szczeblujmy na wieżycę! Szukam herbów śladu;
- Jest i napis, tu może bohatera imię,
- Co było wojsk postrachem, w zapomnieniu drzymie,
- Obwinione jak robak liściem winogradu.
- Tu Grek dłutował w murach ateńskie ozdoby,
- Stąd Italczyk Mongołom narzucał żelaza
- I mekkański przybylec nucił pieśń namaza.
- Dziś sępy czarnym skrzydłem oblatują groby;
- Jak w mieście, które całkiem wybije zaraza,
- Wiecznie z baszt powiewają chorągwie żałoby.
